داستان ما

انسانها، همواره سه واژه را دوست دارند و ناخواسته، عاشق این کلمات هستند. اولین واژه، واژه (مادر)است که هر انسانی برای اولین بار این واژه مقدس را به زبان می آورد. دومین واژه سالم است و سومین واژه ، نام خودشان!. داستان ما ، داستان مقدس ترین واژه عالم است: (مادر).
کمیانفیس هم مانند یک کودک، در آغوش مادری مهربان چشم به جهان گشود . مادری که هم مادر بود و هم جنگجویی بینظیر!. مادر داستان ما ، سه دختر داشت که یکی از آنها را کیمیا نفیس نام نهاد.
کیمیا نفیس کنار دو خواهر دیگرش در دستان این مادر رشد و نمود کرد و از مادر و خواهرانش، عشق گرفت. دنیا زیبا و هموار نبود و درد و شکست، این زنان را رها نمیکرد. اما آنها، همیشه یک دارایی بزرگ داشتند؛ عشق و یکدیگر را!
عشق به توسعه سالمت در جامعه، در دل آنها آتش انگیزه را روشن نگاه می داشت و هیچ طوفانی توان خاموشی آن را نداشت. به هر حال مادر ، مادر است. بنابراین همه را مثل فرزندان خود می بیند! مادر کیمیانفیس هم چنین بود. کمیا نفیس آموزش مادری را همواره کنار مادر و خواهرانش دیده بود و می دانست، عشق به مردم، مانند عشق به مادر و خواهرانش، مقدس و زیباست.